شهید حمید پیرحیاتی

    • فرزند : علی
    • تاریخ تولد : 1347/01/01
    • عضویت : پاسداروظیفه
    • مسئولیت : امدادگرعملیاتی
    • وضعیت : شهید
    • تاریخ وضعیت : 1365/10/21
    • عملیات : کربلای 5
    • محل وضعیت : شلمچه
    • محل دفن : تهران بهشت زهرا(س)
    • قطعه : 50
    • ردیف : 47
    • شماره : 21
    • وصیت نامه :
      بسم الله الرحمن الرحیم

      بنام خدا با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران وباسلام ودرود به خانواده شهداودرود و سلام به خون خفتگان اسلام وبه نام کسی که خود رادر وصف او عاجز است من خوشحالم که جانم را فدای اسلام ومکتب محمد (ص)و علی(ع)میکنم وافتخار می کنم که ایدئولوژی اسلام را پذیرفته ام اسلامی که به فی فهما ندکه چگونه راهم را بیایم ودر این راه خودم برادرم تا جای که خونم را در اینراه نثار کنم و فیی قلبم روشن است که اسلام پیروز میشود وباید پیروز شود پس در این راه پیروزی ان کوشش می کنیم ما با کمال و میل خود به جبه های مقدس که برای پیروزی اسلام است میرویم و چون ما به خودمان تعلق نداریم یعنی خلق نشده ایم تا راحت طلب باشیم و یا پی اسایشی دنیوی باشیم نه این ارزش ندارد ما خلق شده ایم تاازمایش شویم واساسا این جهان ازمایشی بیش نیست وزندگی جاویددر ان جهان استومادرمطلب رابخوبی بدانیم درخت انقلاب برای سیراب شدن احتیاج به خون در تشیح جنازه من فقط ذگر الله اکبررا تکرارکنید مباداگریه کنیدکه باعث خوشحالی دشمنان است .من براساس مسئولیتی که حس کرده بودم ودر راه الله برای پاسداری وحراست ازانقلاب کبیرکه خون بهای صدهاهزار کشته ومجروح است در غرب کشور امده ام و به جنگ با ضد خدا برخاستم وامیدوارم این انقلاب را به انقلاب حضرت مهدی(عج)پیوند زنیم.

      فراموش نکنیددنیا به اخر می رسد سعی کنیددل به دنیا نبندیدوخودرا مهیای سفر اخرت کنید.

      پدر عزیز خواهش می کنم پس از خبرمرگ من اشک نریزی چون امام عزیزمان درسوگ فرزندش اشک نریخت ، مادر جان سلام من بر که توکه سرانجام بر احساس مادرانه ات پیروز شدی و مرا روانه جبهه حق علیه کفر نمودی و من به وجود تو افتخار می کنم و پدر جان امیدوارم راه مرا ادامه دهی چه از راه کمک به فقیران و درماندگان و پسرت مرگ در راه خدا جز سعادت نمداند و زندگی را جز جهاد در راه عقیده نمی دانم و شهادت را جزء بهترین نعمتهای خدا میدانم خواهرم زینت زمان باش و زینتوار با ناملایمات روزگار مبارزه کنید و برادران عزیز جز به قرآن و اسلام فکر نکنید و پیوسته در راه پیروزی انقلاب تلاش کنید .

      بچه ها سعی کنید وظایف خود را در قبال پدر و مادر را انجام دهید قران زیاد بخوانید و کمتر غیبت کنید و به دنیا اعتماد نکنید چون زود گذر است .

      وصیت دیگرم این است که پس از شهادتم چشمانم را باز گذارید تا دشمنان و کور دلان بدانند کورکورانه به این راه نرفته ام و دستانم را بی رون گذارید تا راحت طلبان و دنیا پرستان بدانند که چیزی با خود به آن دنیا نبردم و مشتانم را گره کنید تا کافران بدانند که جسم بیس جانم نیز نخواهد گذاشت حتی لحظه ای آرامشی به خود ببینند و امکان دارد حادثه ای اتفاق بیفتد و جنازه من به دست شما نیفتد آنگاه به یاد شهدای کربلا باشی و ناراحت نشوید و هر وقت ذلتان گرفت به بهشت زهرا بروید و به مزار این همه شهید بنگرید آن وقت درد خویش را فراموش خواهید کرد

      والسلام

      29/9/64

      حمید پیر حیاتی

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *